เมื่อวานเข้าร่วม Workshop กับกลุ่มภาษาและวรรณกรรม มีอาจารย์บุญเตือน (อบต) และวิทยากรอีกสามท่าน หนึ่งในนั้นคือ อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ดิฉันก็กรี๊ดดดดดดดดดดดดสิคะ ได้แบบว่า เจอตัวเป็นๆ และได้ร่วมรับประทานอาหารในห้องเดียวกัน.... กรี๊ดดดดดดดดดดๆๆๆๆๆ (ขนาดกินกันคนละโต๊ะนะนี่กรู) แต่ก็อย่างว่า ความเป็นศิลปินอาจถ่ายทอดกันทางดีเอ็นเอ เพราะคุณหน่อยทะเลพ่อของหญิงเล็กนั้นไซร้ เรียนภาษาไทยเป็นวิชาเอก ตั้งแต่เด็กๆ ก็แต่งกลอนส่งประกวด ได้รางวัลบ้างไม่ได้บ้างตามประสา แต่พอเมื่อมาทำงานแล้ว ก็ห่างหายไปจาวงการกวี พอมีงานสัมมนานี้หญิงเล็กก็รีบพุ่งไปด้วย (ขนาดไม่ได้ลงชื่อไป แต่ก็ยังแบบนะ ขอแจมซะหน่อยสิ)ด้วยอาการคันมือ เราจึงเริ่มปฏิบัติการทดลองแต่งโคลงร่วมกะชายกอบ (พี่ชายร่วมขบวนการในกลุ่มงานจารีต) ร่วมกันแต่งเพื่อกัดจิกแบบกวี ดังนี้
(อันนี้มีนาม สมมุติของคนสองคน คือ เจ้านาย และลูกน้อง ที่เราเจอแบบนี้บ่อยๆในที่ทำงานน่ะ เลยแต่ง เวลาอ่านกรุณาทำเสียงจิกๆ จะได้อารมณ์ม้ากกกกกก)
ยีบอกให้หยิ่มมา หยิ่มนั่ง
ทำเป็นตั้งใจฟัง นกรู้
ตาพริ้มอย่างซึ้งจัง เจือกหลับ
เทพหยิ่มใครอย่าสู้ อย่างเรื้อนแลเฮย...
กร๊า กกกกๆๆๆๆๆ
อีกคน อันนี้ ฉายา คอโรฟิล เพราะพี่แกชอบรดน้ำต้นไม้ (ไม่ใช่หน้าที่) และวันๆ นั่งขยับเม้าส์ (คลิกหาอะไรบางอย่างบนคอมพิวเตอร์ ที่ไม่ใช่หน้าที่) เราเลยแบบ .. ขอซักนิดส์นะพี่นะ
ดับเบิ้ลคลิกกระดิกนิ้ว พุทโธ่
นามว่านายคอ โร ดั่งนั้น
วันวันไม่ทำโอ ทำห่า ไรเลย
ใคร แช่งแม่งไม่คร้าน สุดด้านทำมึน
วีนนนนนนนนนนนนน......
จากนั้น ช่วงบ่ายก็เริ่มมี Work shop หญิงเล็กและผองเพื่อน เลยได้โอกาสฝึกแต่งโคลงกับผู้เข้าร่วมสัมมนา... ไม่ใช่ไก่กานะคร้าาาา ขอบอก... โคลงนั้นกรรมการท่านบังคับว่า จะต้องมีคำเหล่านี้อยู่ และต้องแต่ง เอก โท ตามบังคับของโคลง เราก็แบบ กรี๊ดดดดด แค่แต่งโคลงก็ปัญญาแทบไม่มียังมีคำบังคับอีกเหรอ... จะยากไปไหนคะ หญิงเล็กแต่งเอามันส์ ไม่ได้แต่งเอาโล่นะคะ.. กรี๊ดดดดดๆๆๆ
คำบังคับชุดแรกคือ "รักอ่านรักเขียน" (อันนี้ให้แต่งเป็นกลุ่มที่นั่งโต๊ะเดียวกัน มีสามคน แต่แต่งอยู่สองคนค่ะ)
เอาสิ จะเอาไงดี... เราเลยแต่งว่า....
รักเขียนเราจึ่งต้อง ท่องจำ
รักอ่านพากเพียรย้ำ ค่ำเช้า
เล็กน้อยค่อยค่อยทำ ลืมตื่น
เช้าแม่มาปลุกเข้า คร่อกฟี้ทีกู
ฮ่าๆๆๆๆๆ (อันนี้คงโดนเซ็นเซอร์ กมก ไม่อ่านออกเสียง)
อีกอันคือ "รักใคร่ไยดี" หญิงเล็กจึงแต่งจากแรงบันดาลใจส่วนตัว โดยมีชายกอบ (อีกแระ) ช่วยคิดคำที่เข้ากฏเอกโทให้ ว่า.....
ชายไทยมีหมื่นล้าน จรลี
แปรเปลี่ยนเป็นสตรี ทั่วหล้า
รักใคร่ไม่ไยดี ชะนีเบื่อ
หมดสิทธิ์แล้วตูข้า แน่แท้ คานทอง
กร๊ากกกๆๆๆๆ ฮามากกกก ขนาดได้อ่านออกเสียงบนเวที แถม กมก ยังแอบบอกว่า ขอให้สมพรปาก (วีนนนนนน!!!)
โคลงนี้ประสบความสำเร็จ คนฮาทั้งฮอลล์ แหวกแนวเหลือเกิน (ปลื้ม) ส่วนใหญ่คนจะแต่งกันแบบเป็นทางการ วิจิตรพิสดารมาก แต่อิฉันเอาฮาไว้ก่อน เพราะเป็นนิสัยและสันดานส่วนลึกๆ
ปรากฏว่า หญิงเล็กได้รับคอมเม้นจาก กมก ว่า "OK" และลายเซ็นต์จากอาจรย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ (ศิลปินแห่งชาติ) อาจารย์วิลักษณ์ ศรีป่าซาง (กวีดังแห่งล้านนา ผู้อ่านโคลงของหญิงเล็กออกอากาศบนเวที กรี๊ดดดดๆๆๆ) และอาจารย์บุญเตือน ศรีวรพจน์ (หัวหน้ากลุ่มภาษาและวรรณกรรม) ดูได้จากภาพปลากรอบด้านล่างนะ กรี๊ดดดด กร้าาาาดดดด กรี๊ดดดกร้าดดดดด....
และร่วมถ่ายรูปด้วยอีก กรี๊ดดดดดดดดดๆๆๆๆๆ
จากวันนี้ หญิงเล็กก็ค้นพบและปลุกพรสวรรค์ที่หลับไหลมานานผ่านกาลเวลา อิ๊ๆๆๆ (เวอร์ไปนิดส์ จิ๊ดนึง) ตั้งใจว่าจะแต่งโคลงจิกกัดต่อไปให้มันส์ปาก และโคลงฮาๆ ให้อ่านแล้วท้องขัดท้องแข็งกะเพื่อนอีก...
ใครอ่านแล้วอยากติชมหรืออยากร่วมแต่ง เชิญคอมเม้นไว้ได้นะคร้าาาา นะคร้าาาาา.....
ป.ล. และถ้าใครหาว่าหญิงเล็กมัวแต่ทำไรอยู่นี่สิ ถึงเรียนไม่จบซะที หญิงเล็กขอยืดอกรับ และกล่าวเป็นโคลงสวยๆ ที่กวีระดับแนวหน้า ประพันธ์ไว้ ..... (เฉพาะท่อนนี้ เพื่อหญิงเล็กเรยจริงๆ)
กล้วยไม้ออกดอกช้า ฉันใด
การศึกษาย่อมเป็นไป ฉันนั้น......!!!!!!!
